حكم و تقدير مىشود آن گاه سپرده مىشود به صاحبانش در شب قدر . زهرى گويد : ليله قدر يعنى شب شرف و شب بزرگ و شبى كه مقام بزرگى دارد ، از قول ايشان كه ميگويند مردى كه براى او قدر و مقامى است نزد مردم يعنى منزلت و شرافت دارد ، و از اينست آيه ما قَدَرُوا اللَّهَ حَقَّ قَدْرِهِ يعنى حق عظمت و بزرگى او او را تعظيم نكردند و بزرگ نداشتند . ابو بكر ورّاق گويد : براى اينكه كسى كه صاحب قدر و مقام نباشد هر گاه آن شب را احياء بدارد ( بعبادت خدا ) صاحب قدر و مقام شود ، و غير او گويد : براى اينكه براى طاعتهاى در آن شب ( از صد ركعت نماز و دو ركعت نماز با هفت قل هو اللَّه احد و استغفار هفتاد مرتبه و قرآن سر گرفتن و هزار بار سوره انا انزلناه فى ليله القدر خواندن و دعاء شريف جوشن و زيارت حضرت ابى عبد اللَّه الحسين عليه السلام و اعمال ديگر آن ، قدر عظيم و ثواب جزيل است . و بعضى گفته‌اند : آن را شب قدر ناميده‌اند براى اينكه در آن شب نازل شده كتابى چون قرآن كه صاحب قدر است بر پيغمبرى چون حضرت محمد بن عبد اللَّه خاتم الانبياء صلّى اللَّه عليه و آله كه صاحب قدر است براى خاطر امّت اسلام كه صاحب قدرند بر دست فرشته‌اى چون جبرئيل كه صاحب قدر است . و برخى گفته‌اند : آن شب تقدير است براى اينكه خداى تعالى در آن شب تقدير فرموده نزول قرآن را ، خليل بن احمد ( نحوى ) گويد : شب قدر ناميده شده براى اينكه زمين در آن شب تنگى مىكند بفرشتگان . از قول خدا وَ مَنْ قُدِرَ عَلَيْهِ رِزْقُهُ ، و كسى كه در تنگى روزى قرار گرفته يا كسى كه تنگ شده